„Powróciła też Annie dawna namiętność do Birona. Po surowej lekcji nie zaniedba on już nigdy swoich powinności także intymnych wobec wysokiej dobrodziejki. Kochankowie próbowali sobie wmawiać, że to miłość z nową mocą rozgorzała w ich sercach, więc trzeba ją na wieczność ocalić. I rzeczywiście w staraniach podtrzymujących owe niekonwencjonalne uczucie wykazali później prawdziwie heroiczną wytrwałość.
Maurycy Saski musiał chyba szybko zorientować się, że to kurlandzkie państewko całkowicie uzależnione jest od ościennych mocarstw, nie ma więc zbyt wielkich perspektyw na przyszłość. I do tego jeszcze ta niechciana żona. Gdyby mógł przewidzieć, co w Rosji nastąpi za cztery lata, nie dałby sobie z pewnością wyrwać tej pozornie lichej korony. Ponieważ mierzył bardzo wysoko, mógł Kurlandię traktować jako odskocznię do większych i wspanialszych królestw.
Tymczasem sytuacja polityczna zaczęła się komplikować. W 1725 umarł wskutek silnego przeziębienia Piotr I. Stronnictwo arystokratów oraz niedawno wyniesieni dostojnicy, między innymi Mienszykow, powołali na tron żonę zmarłego cara, Katarzynę, która panowała zaledwie dwa lata. Po jej zgonie władzę objął, jako Piotr II. syn zamordowanego Aleksego. Ten wnuk Piotra I, na którym kończył się męski ród Romanowów, miał zaledwie dwanaście lat. gdy przywdział koronę carów. I jemu też nie było pisane długie panowanie. Umarł na czarną ospę w roku 1730.“(7)