„Zapach narządów płciowych jest specyficzny seksualnie zarówno u kobiety, jak i u mężczyzny. Także i on posiada znamiona osobnicze w zakresie odcieni i intensywności. Zastrzegając się, że nie jest on zbyt mocny — a z reguły nie jest taki — można powiedzieć, że przeciętny zapach narządów płciowych wywiera działanie podniecające na normalnie uwrażliwionego człowieka odmiennej płci. W naszych warunkach obyczajowych wpływ ten może się uwidaczniać dopiero wtedy, gdy intymność seksualna między dwojgiem kochających się jest już znacznie zaawansowana.
Jeśli jednak naturalny zapach zostaje zanieczyszczony przez domieszkę woni wynikającej z brudu lub nadmiernej ilości wydzielin, natychmiast działa on w odwrotnym kierunku i prowadzi do stworzenia wyraźnej antypatii seksualnej.
Zapach narządów płciowych kobiet jest wyraźniejszy niż mężczyzn. Nasila się on zwłaszcza pod wpływem zwiększonej gotowości do stosunku płciowego, wyrażającej się we wzmożonym wydzielaniu gruczołów uchodzących do zewnętrznych narządów płciowych. U niektórych kobiet dochodzi przy tym do równoczesrego wzmożonego wydzielania wszystkich woni składających się na osobisty zapach, co może stawać się specyficzną podnietą i wabikiem.“(1)